Mowa pogrzebowa w imieniu rodziny

Przykładowy tekst pożegnania

Drodzy Bliscy, Przyjaciele i wszyscy, którzy przyszli pożegnać Annę,

w imieniu rodziny dziękuję, że jesteście dzisiaj z nami. W ostatnich dniach otrzymaliśmy wiele wiadomości i wspomnień. Nie na każdą potrafiliśmy od razu odpowiedzieć, ale każda była znakiem, że pamięć o Annie pozostaje także poza naszym domem.

Zanim powstały te słowa, rozmawialiśmy o tym, co chcielibyśmy zachować. Okazało się, że najczęściej wracaliśmy do niewielkich zdarzeń. Do pytania, czy ktoś chce jeszcze herbaty. Do telefonu bez szczególnego powodu. Do miejsca przy stole, którego nie trzeba było wcześniej rezerwować.

Wnuk Anny wspomniał, jak kiedyś pomagała mu przygotować szkolny występ. Nie poprawiała każdego słowa. Najpierw wysłuchała całości, a potem zapytała, z czego on sam jest zadowolony. To zostało z nim na długo: poczucie, że czyjaś uwaga może dodać odwagi.

Jej siostra opowiedziała o wspólnych spacerach. Niekiedy rozmawiały przez całą drogę, innym razem szły prawie w milczeniu. Nie musiały za każdym razem mieć ważnej wiadomości. Wystarczało, że znalazły dla siebie czas.

Każde z nas mogłoby opowiedzieć inną historię. Anna była dla nas mamą, babcią, siostrą, krewną. Dla wielu z Was przyjaciółką, sąsiadką lub znajomą. Nie chcemy, żeby jedna wypowiedź zastąpiła wszystkie te relacje. Chcemy zostawić im miejsce.

Wiemy też, że dzisiejsze pożegnanie nie kończy tęsknoty. Będziemy uczyć się codzienności bez jej głosu i obecności. Nie wiemy jeszcze, jak to będzie wyglądało. Dobrze wiedzieć, że możemy zwrócić się do siebie i wracać do wspomnień wtedy, kiedy będziemy gotowi.

Anno, dziękujemy za czas, który z nami dzieliłaś. Za Twoją uwagę, rozmowy i zwyczaje, które będą przypominać nam o Tobie. Każde z nas zachowa własne słowa, nawet jeśli nie potrafi wypowiedzieć ich dzisiaj głośno.

Dziękujemy wszystkim za obecność, pomoc i uszanowanie naszej potrzeby spokoju. Żegnamy Annę z miłością i wdzięcznością. Będzie nam jej bardzo brakowało.