Mowa pogrzebowa dla żony od męża

Przykładowy tekst pożegnania

Szanowni Państwo, Drodzy Bliscy,

chcę dzisiaj opowiedzieć o Annie, mojej żonie. Wybrałem jedno wspomnienie, bo trudno byłoby mi pomieścić w kilku minutach wszystko, co chciałbym o niej powiedzieć.

Anna lubiła robić zdjęcia. Kiedy gdzieś jechaliśmy, potrafiła zatrzymać się przed niepozorną bramą albo przy pustym stoliku w kawiarni. Pytałem czasem, co tam widzi. Odpowiadała, żebym chwilę poczekał. Dopiero później, kiedy pokazywała mi fotografię, rozumiałem, dlaczego wybrała właśnie to miejsce.

Pamiętam wyjazd nad morze, podczas którego przez większą część dnia padało. Byłem przekonany, że wycieczka jest stracona. Ania wróciła z krótkiego spaceru ze zdjęciem mokrego pomostu i odbitych w wodzie świateł. Nie przekonywała mnie, że pogoda jest dobra. Po prostu znalazła coś, co chciała zapamiętać.

Taka była w wielu sprawach. Miała własny gust, potrafiła spokojnie bronić swojego zdania i nie potrzebowała, żeby wszyscy zachwycali się tym samym. Przy niej uczyłem się pytać, zanim uznam, że już wiem. Nie zawsze mi się to udawało. Cieszę się jednak, że tyle razy mogłem spojrzeć na coś razem z nią.

Była moją żoną, ale miała też swój świat: znajomych, zainteresowania, projekty, do których wracała z energią. Chcę dzisiaj zostawić miejsce również dla tej Ani. Nie tylko dla osoby obecnej w moim życiu, lecz dla niej samej.

Aniu, zostały zdjęcia, które wybierałaś z taką uwagą. Nie zastąpią rozmowy z Tobą. Pomogą mi jednak pamiętać, gdzie byłaś, co dostrzegałaś i co chciałaś mi pokazać.

Dziękuję Ci za wspólny czas. Za cierpliwość, rozmowy i za to, że mogliśmy się poznawać także wtedy, kiedy wydawało nam się, że znamy się już bardzo dobrze.

Żegnam Cię z miłością. Dziękuję wszystkim za obecność i za każdą opowieść o Annie, którą zechcecie zachować z nami.