Mowa pogrzebowa dla męża od żony

Przykładowy tekst pożegnania

Kochani,

przez wiele lat opowiadałam o nas, zaczynając zdanie od słowa „my”. My się przeprowadzamy, my przyjedziemy w niedzielę, my jeszcze nie wiemy. Dzisiaj stoję przed Wami i próbuję opowiedzieć o człowieku, z którym to małe słowo oznaczało tak dużą część mojego życia.

Piotrze, pamiętam nasz pierwszy wieczór w nowym mieszkaniu. Wokół stały kartony, nie mogliśmy znaleźć talerzy, a stół czekał jeszcze na skręcenie. Usiedliśmy na podłodze przy oknie. Rozmawialiśmy o tym, gdzie postawimy książki i jaki kolor będą miały ściany. Nie wszystko urządziliśmy tak, jak wtedy planowaliśmy. Dom powstawał powoli, razem z naszymi zwyczajami.

Najbardziej będę pamiętać rozmowy pod koniec dnia. Czasem o czymś trudnym, a czasem o drobiazgach, które nikogo poza nami by nie zainteresowały. Wystarczyło, że wiedziałeś, o kim mówię. Nie musiałam zaczynać każdej historii od początku.

Nie zawsze mieliśmy takie samo zdanie. Były sprawy, których uczyliśmy się długo: jak słuchać, jak przepraszać, kiedy dać sobie chwilę. To także należało do naszego życia. Chcę pamiętać je takim, jakie było, z bliskością budowaną przez kolejne zwykłe dni.

Każda z obecnych tu osób znała inną część Ciebie. Dla jednych byłeś przyjacielem, dla innych krewnym albo kolegą. Jestem wdzięczna za wspomnienia, którymi już się ze mną podzieliliście. Pozwalają mi zobaczyć chwile, przy których mnie nie było.

Nie potrafię dziś powiedzieć, jak będzie wyglądać moje życie bez Ciebie. Wciąż łapię się na myśli, że chcę Ci o czymś opowiedzieć. Na razie chcę zatrzymać się przy wdzięczności za to, co naprawdę mieliśmy.

Dziękuję Ci za nasz dom, za rozmowy i za wspólne decyzje, także te niepewne. Za czas, w którym mogłam być blisko Ciebie.

Żegnam Cię, Piotrze, z miłością. Dziękuję Wam, że jesteście przy mnie w tym pożegnaniu.