Mowa pogrzebowa dla przyjaciela

Przykładowy tekst pożegnania

Drodzy Państwo,

mam na imię Tomasz. Poznałem Pawła na studiach, kiedy obaj próbowaliśmy trafić do niewłaściwej sali. Zanim znaleźliśmy właściwą, zdążyliśmy porozmawiać. Później rozmów było znacznie więcej. Przez lata zmieniały się miejsca, w których się spotykaliśmy, ale łatwość bycia razem długo pozostawała podobna.

Paweł lubił umawiać się na spacer. Twierdził, że wtedy człowiek nie musi przez cały czas patrzeć na zegarek ani wymyślać, co robić z rękami. Chodziliśmy po tych samych ulicach i wracaliśmy do tych samych tematów. Czasem miał inne zdanie niż ja i potrafił powiedzieć to wprost. Wiedziałem jednak, że mogę skończyć myśl.

Kiedy przeprowadziliśmy się do różnych miast, spotkania stały się rzadsze. Nie chcę dzisiaj udawać, że rozmawialiśmy codziennie i zawsze wiedzieliśmy o sobie wszystko. Bywały przerwy. A potem jeden z nas dzwonił i po kilku zdaniach znowu odnajdywaliśmy znajomy rytm.

Pamiętam wizytę, którą planowaliśmy od dawna. Obaj mieliśmy listę miejsc do zobaczenia, lecz ostatecznie większość popołudnia spędziliśmy na ławce. Rozmawialiśmy tak długo, że niczego nie zdążyliśmy zwiedzić. Nigdy nie uważałem tego dnia za zmarnowany.

Paweł był przyjacielem, przy którym nie musiałem przedstawiać swojego życia jako pasma sukcesów. Mogłem przyznać, że czegoś nie wiem albo że zmieniłem zdanie. Dawał rozmowie miejsce, nawet jeśli nie kończyła się rozwiązaniem.

Jego rodzinie chcę podziękować za to, że możemy dzisiaj być tutaj razem. Znam tylko część jego historii. Tę część będę pamiętał z wdzięcznością i chętnie się nią podzielę, kiedy będziecie chcieli posłuchać.

Pawle, dziękuję za przyjaźń, rozmowy i wszystkie nasze niedokończone plany. Będę za Tobą tęsknił. W wielu miejscach jeszcze pomyślę, że dobrze byłoby pójść tam razem.